Waar gaat het nu om?
Een ontwerptraject is om grip te krijgen op wat belangrijk is. Als je dat eenmaal helder hebt ontstaat het ontwerp vaak bijna vanzelf.
Het proces is onderzoekend, contextgericht en sociaal bewust.
Hoe gaat dat in zijn werk.
1. Het begint bij observatie, niet bij een ideaalplan. Ik zoek naar de werkelijke leefwereld door te kijken (zonder oordeel) naar bijvoorbeeld: hoe mensen lopen, hoe ze elkaar ontmoeten, waar spanning zit, waar stilte nodig is, waar het huis ondersteunt of juist tegenwerkt.
2. Ik omarm de complexiteit. Een gezin is rommelig, tegenstrijdig en vol energie. Meervoudig. Ik maak er geen probleem van dat het chaotisch, gevoelig, vol ritme en onderstromen is. Dat is een bron van inzicht.
Een gezin is rommelig (foto: Annabel Jeuring)
3. Het werk is nooit neutraal. Ik ben eerlijk over de krachten die (mee)spelen. Ik werk er mee: Het budget, de fysieke en structurele kaders, verschillen tussen partners, het dagelijkse leven dat niet stopt voor een verbouwing, etc.
4. Ik pleit voor laten.
Een ontwerp wordt gepresenteerd in een digitaal 3d model.